تو مرا در دل دار...

تو مرا دوست , مرا دوست , مرا دوست بدار

طلب این دل بیمار و فقیر

ز تو ای دوست , همین است , مرا دوست بدار

هر چه با خود سخن پند , ولیکن هیهات

دل من خیره سر و مست , مرا دوست بدار


 

نوشته شده توسط آرزو مهرابی در سه شنبه بیست و نهم آبان 1386 ساعت 6:20 موضوع | لینک ثابت