......هیچی

شاید آن روز كه سهراب نوشت : تا شقایق هست زندگی باید كرد خبری از دل پر درد گل یاس نداشت باید اینجور نوشت هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچك و یاس زندگی اجبارست

درزندگی افرادی هستند كه مثل قطارشهربازی می مونن. ازبودن با اونا لذت می بری ولی باهاشون به جایی نمی رسی .

هروقت تو زندگی به یک در بزرگ که یک قفل روش بود رسیدی نترس و نا امید نشو،

چون اگه قرار بود در باز نشه جاش یک دیوار میذاشتن .....................

یاد گرفتم که :
1. با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند.

نوشته شده توسط آرزو مهرابی در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387 ساعت 6:24 موضوع | لینک ثابت