......هیچی

چقدر سخته توي چشاي كسي كه تمام عشقت را ازت دزدي و به جاش يه زخم هميشكي را رو قلبت هديه داد زل بزني و به جاي اينكه لبريز كينه و نفرت شي حس كني كه هنوزم دوستش داري....چقدر سخته كه دلت بخواد سر تو باز به ديواري تكيه بدي كه يه بار زير آوار غرورش همه ي وجودت له شده....چقدر سخته كه تو خيالت ساعت ها باهاش حرف بزني اما اما وقتي ديديش هيچي جز سلام نتوني بگي....چقدر سخته وقتي بشتت بهشه دونه هاي اشكت گونه هاتو خيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه كه هنوزم دوستش داري ....چقدر سخته كه گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار بشكني و آنوقت آروم زير لبت بگي: گل من باغچه ي نو مبارك